Pebrero 16: Post-colonialism

Kalat kalat na pagkakakilanlan +isang arkipelago + isang bansa =Pilipinas

Hindi lamang sa pisikal na anyo ng ating bansa kundi pati na rin sa bawat mamamayan nanatili rito, mayroon talagang mga puwang na kailangang punuin. At sa tingin ko, iisa lang ang dahilan kung bakit hanggang ngayon ay hindi pa rin nating mga Pilipino, mapuno ang mga puwang na ito. Ito ay dahil sa kolonyalismo na naranasan natin sa ilalim ng mga Kastila, Amerikano at Hapon.

Buhat sa iba't ibang mga pangyayari at mga kultural na tradisyon napulot natin sa tatlong lahing nabanggit, nahihirapan tayong mga Pilipino mapukaw kung ano nga ba ang pagkakakilanlan natin bilang mga Pilipino. Nabanggit nga ng aming propesor na bago dumating ang mga dayuhang ito, may sarili na tayong sibilasasyon ngunit wala pa naman tayong sariling kultura di katulad ng mga Indiyano na sinakop ng mga Briton. Naniniwala ako sa sinasaad ng Pantayong Pananaw na dapat matuto tayong tingnan ang ating kasaysayan sa pananaw natin kasi kalimitan ng mga nakasulat at nakarekord ay mula sa perspektibo ng mga kanluranin. Hindi ba't ang tanging nakakaalam ng ating sariling pagkakakilanlan ay ang ating mga sarili?

Sa ngayon, naniniwala ako na nasa proseso pa tayo ng pabuo ng ating sariling pagkakakilanlan. Importanteng matukoy at mabuo natin ito para magkaroon ng kooperasyon at kapayapaan sa bansa. Maaari din itong maging susi ng kaunlaran at kasaganaan. 

Sa aking palagay, napagtanto ko na sa sarili kong kakahayan, sasanayin ko ang sarili ko na maging makabayan kahit sa simpleng pagtangkilik ng produkto at pagsasalita gamit ang wikang Filipino.

*Images from Google

Enero 26, 2012: Birmingham School of Cultural Studies

Sa kadahilanang hindi pa kumpleto ang karamihan sa mga grupo, ang grupo namin nila Ralf, Jikko at Rhea ang naatasang mag-ulat. Ang naatasang paksa sa amin ay ang Birmingham School of Cultural Studies.

Mayroong tatlong ideya na tumatak sa aking isipan matapos kong maiulat at mapakinggan ang mga karagdagang impormasyong ibinahagi ng aming propesor. Una, nilalayon ng Birmingham School na ituring ang mga pang-araw araw na kaganapan sa buhay ng isang tao bilang kultura o ang kulturang popular. Ikalawa, sa sobrang lawak ng sakop nito, nagiging pagpula dito ang tungkol sa hanggang saan ang maitatawag na kultura. At huli, ineendorso nito ang maka-masang kultura.

Hango dito, napaisip ako kung ano nga ba ang isang bagay na maituturing kong pang-araw araw kong kultura: pang-araw araw kong pag-uugali, pang-araw araw kong prinsipyo at pang-araw araw kong paniniwala.

Matapos ang konting pagmumuni-muni, napagnilayan ko na ang pinaka-prinsipyo ko talaga sa araw-araw ay ang pagiging tapat. As cliche it may seem and sound, I firmly believe that honesty is the best policy. Maipagmamalaki ko na ako'y isang tapat na tao. Paminsan pa nga sa sobra kong tapat, nagiging resulta nito ang pagkaprangka ko na may nadudulot namang mabuti at naniniwala ako na kahit masama man ang naidulot nito, katotohanan naman ang mga isinambit at nanaig. Sa kabilang banda, hindi ko maitatanggi na paminsan ako'y nagdadalawang isip na magsabi ng katotohanan dahil alam kong maaari akong mapahamak, o ito'y maaaring makasakit, pero ang nagiging resulta pa rin nito ay nagiging matapat ako. Ang pagiging tapat ay nagpapalaya ng kalooban, nagpapagaan ng pakiramdam at nakapagdudulot ng mabuti, masakit man o hindi.

Ang prinsipyong ito, hindi man natin mapapansin na nangyayari sa pang-araw araw na buhay, masasabi kong, sa aking paglalakbay, patuloy ko itong isinasabuhay dahil ito'y nakakabit na sa aking pagkatao.

*Image from Google

Enero 19, 2012: Groupings

Sa araw na ito, dumaan sa pagsusulit ang aming klase ukol sa kung sino ang pinagkakatiwalaan ng mga tao pagdating sa paggawa ng mga presentasyon o report sa klase sa pamamagitan ng pagbuo ng grupo gamit ang school yard pick.

Ako'y nagalak naman sa resulta dahil naging kagrupo ko ang mga kaibigan kong sina Ralf, Jikko at Rhea. Naatasan sa amin na iulat ang ukol sa Birmingham School of Cultural Studies.

Napagtanto ko na ang mga iba't ibang teorya na ipinauulat sa amin ang magiging pundasyon sa pag-aaral namin ng CULPOLI. Maswerte rin kami dahil bawat isa sa amin ay maaaring maging "eksperto" sa isang disiplina ng kultura at pulitika sa pamamagitan ng pag-uulat at presentasyong ihahanda ng bawat grupo.

*image from Google

To Dominate or To Empower

 Matapos naming alamin sa loob ng klase kung kilala na namin ang aming mga sarili at ang mga iba o other namin, naitanong sa amin ang tungkol sa pagmamaliit o pagdodomina sa kapwa. Nangmaliit na ba kami o may nangmaliit na ba sa amin?

Sa diskusyon na nangyari, nalaman ko na pareho kong naranasan ang dalawang pangyayari na iyan, napasailalami at namaliit na ako ng iba at may mga namaliit na rin akong ilang mga tao. Isang halimbawa para sa napasailalim o nangmaliit sa akin ay ang relasyon sa pagitan ko at ng aking mga magulang. Sa puntong ito ng aking buhay, masasabi kong kontrolado pa rin nila ako, sa oras ng pag-uwi, sa iba-ibang mga organisasyon na pinapasukan ko sa unibersidad at iba pa ay nakasalalay pa rin sa kanila ngunit natutuwa naman ako kasi napagtanto kong pinapakita lamang nila ang pag-aaruga at pagmamahal nila sa akin. Minsan nga lang sumosobra at nakakalimutan nilang bigyang pansin ang tunay kong saloobin at totoong sitwasyon. Isa pang halimbawa ay ang mga guro at propesor dahil sila ang lubos na may kaalaman at nangingibabaw sa mga estudyanteng tulad ko sa loob ng isang klase. Subalit, dahil sa kanila, natututo ako hindi lamang tungkol sa asignaturang kanilang itinituro pati na rin sa pang-araw araw na realidad ng buhay.

Naranasan ko ng mangmaliit o magdomina sa ibang tao kapag hindi nila ako nirerespeto o kaya naman ay minsan inaamin ko na nagiging mayabang ako dahil pakiramdam ko mas mataas ako sa kanila. Halimbawa ay ang mga waiters or mga salesladies na walang pakialam sa'yo dahil nauuna ang panghuhusga nila sa pagkatao mo. Dahil dito, minsan ay hindi ko maiwasang matarayan sila at ipaglaban ang sarili ko laban na rin sa panghuhusga nila sa akin. Isa pang halimbawa naman ay ang sa kapatid ko, dahil mas bata siya sa akin. Kinukutya at inaasar ko siya minsan dahil alam kong mas may alam ako sa kanya sa ibang mga bagay bagay, ngunit hindi naman ito seryoso at kalimitan ay nagiging biruan lang.

Napagtanto ko rin sa lektyur na ito ang aking simpatiya sa mga kabataang nagtatrabaho at sa mga pangkat etniko sa bansa. Itinanong ko pa nga sa aming propesor kung ang pag-aaral sa kanila ay matatawag na pangmamaliit o hindi. Ang sagot sa akin ay kung kinukuhanan ko lang sila ng impormasyon para sa sarili kong interes, minamaliit ko sila pero kung pinag-aaralan ko sila para sila ay mabigyan ng kapangyarihan o to empower them, ang mas mahalaga. Matagal ko na kasing binabalak na sumabak sa pag-aaral sa mga pangkat etniko dahil

gusto ko silang matulungan. Mayroon akong isang kaibigang nagbahagi nga isang website : http://www.cartwheelfoundation.org/ na maaring makatupad sa hangarin ko.

*images from Google

Unang Yapak

Ang CULPOLI ay isa sa mga electives na pinili ko para sa term na ito dahil interesado talaga ako sa pang-araw araw na pulitika na namamayani sa isang tao sa bawat dagasdas niya sa buhay. Naisip ko na importante na mapag-aralan at maunawaaan ang kultura at pulitika ng isang tao dahil maaaring mag-ugat sa bawat indibidwal ang pagbabago na  nais nating makamtan kung pag-uusapan sa konteksto ng ating bansa. Maaaring ang pag-aaral na ito ang maging susi sa kaunlaran ng ating bansa, kagaya nga ng sabi ng aking propesor na si Dr. Contreras, "mas magandang magsimula sa ibaba kaysa sa taas." Kung titingnan, dapat bawat miyembro ng lipunan ay maging maayos para magbunga ng kaayusan sa buong pamamahala sa bayan. 


Napahanga din ako sa elective na ito dahil ang pag-aaralan ay ang kulturang popular na kung iisipin mo, "May pulitika ba sa mga ito?" At mayroon nga, kaya natin ito uunawain para magamit at matuto tayo sa mga bagay na maaaring maaapektuhan nito sa mas malawak na konteksto hindi lamang sa pang-araw araw. 


Ako'y umaasa na magiging masaya at makabuluhan ang klaseng ito hindi lamang dahil gusto at interesado ako pero dahil din marami akong bagong matututunan hindi lamang para sa aking sarili kundi para din sa bansa natin. 


*image from Google